Nicholas Eymeric: Büyü ve Sapkınlık Üzerine

Nicholas Eymeric: Büyü ve Sapkınlık Üzerine

Directorium Inquisitorium

İspanya’nın Aragon krallığında bir engizisyoncu olan Nicholas Eymeric, 1376’da engizisyoncular için Directorium Inquisitorium adlı bir el kitabı yazdı.  Kılavuzun bir bölümünün amacı, büyü uygulayıcılarının hangi koşullar altında dine küfür ve sapkınlıktan suçlu olacağını belirlemekti. Eymeric’in çalışması, özellikle XIV. yüzyılın sonları ile XVII. yüzyıllar arasında en çok okunan el kitabı haline geldi.   Eymeric, yalnızca büyücüler iblisleri toplayıp onlara kurban sunduklarında bu kategoriye yerleştirilip Engizisyon tarafından yargılanabileceklerini iddia etti. Bu konudaki talimatı, on dördüncü yüzyıl boyunca büyücülerin yaptığı çeşitli etkinliklerin açıklayıcı bir özetini içerir. Eymeric’in bu bağlamda kınadığı kişiler cadı değil büyücü olarak kabul edilmelidir. Bu nedenle Eymeric’in büyücü konusunda sapkın olarak yaptığı açıklamalar özellikle önemlidir, çünkü konuya yönelik daha sonraki engizisyoncu yaklaşımların temelini oluşturmuşlardır.  Eymeric’in el kitabı, İspanyol ve Roma engizisyonlarında kullanılmıştır. Orada, nispeten basit, zararlı olmayan büyü uygulamasını hem şeytani hem de sapkın hale getirme etkisine sahipti. Bazen bu vakalara büyücülük deniyordu, ancak Eymeric’in ilgilendiği on dördüncü yüzyıl vakaları gibi, basitçe sihir olarak etiketlenmeleri gerekirdi. 

Eymeric’in, sapkın büyüyü ele alışı, eserinin 2.bölümünde yer alan 42. Sorudadır.  Kırk ikinci soru, sihirbazların ve kahinlerin sapkın olarak mı yoksa sapkınlıktan şüphelenilenler olarak mı kabul edileceğini ve kafirlerin Engizisyon Mahkemesi’nin yargısına tabi tutulup tutulmayacaklarını sorar. Buna, bu soruda sorulan iki şey olduğu gibi, burada görülmesi gereken iki şey olduğu yanıtı verilir. Birincisi, büyücülerin ve kahinlerin, sapkınların Engizisyon Mahkemesi’nin yargısına tabi olup olmadığıdır. Bu şekilde ortaya konan ikincisi, onların sapkın olarak mı yoksa sapkınlıktan şüphelenilenler olarak mı kabul edileceğidir.   Dikkate alınması gereken ilk şey. . . kahinler ve sihirbazlar ayırt edilmelidir; yani iki çeşit kâhin ve sihirbaz vardır.  

Sanattan insana, kültürden tıbba dair her şey Arkhe Arkeoloji Dergisi‘nde!

Bazıları, tıpkı tamamen el falı tekniğine göre hareket eden, olayları elin çizgilerinden ilahileştiren ve doğal etkileri ve insanların durumunu bundan yargılayanlardır. Bunlar sihirbaz ve kâhin olarak kabul edilmelidir.  Bununla birlikte, diğerleri, sadece el falı bakmayan, kafirlerle anlaşan olan sihirbazlar ve kahinlerdir. Çocukları yeniden vaftiz eden ve başka şeyler yapan iblislerle bağlantıları vardır. Bunları geleceği öngörmek veya kalbin en derin sırlarına nüfuz etmek için yaparlar.  Bu insanlar apaçık sapkınlıktan suçludurlar. Ve bu tür sihirbazlar ve kahinler, Engizisyon Mahkemesi’nin yargısından kaçamazlar, sapkınlarla ilgili yasalara göre cezalandırılırlar.

Kaynak:

Brian P.Levack(Ed.), the Witchcraft Sourcebook, Routledge, New York 2004.

Edward Peters, The Magician, the Witch and the Law, the Harvest Press, 1978.

Yanıtla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir